EXPO 37 - 20 oktober t/m 18 november 2007

ZWART / WIT

TJEERD ALKEMA, HENK VAN GERNER, ANNEKE KLEIN KRANENBARG,
KEES V.D. WOUDE, ALBERT RUBENS, ROLF FORSTER, JEAN MAUBOULES, ENRICO CASTELLANI EN GETULIO ALVIANI

Vernissage: zaterdag 20 Oktober om 16.30 uur in Galerie Conny van Kasteel. Enkele kunstenaars zullen hun werk toelichten. Aan deze expositie nemen 9 kunstenaars deel, Tjeerd Alkema, Henk van Gerner, Anneke Klein Kranenbarg, Kees v.d.Woude Nederlandse kunstenaars, Albert Rubens uit België, Rolf Forster en Jean Mauboulès uit Zwitserland en Enrico Castellani en Getulio Alviani uit Italie. Alle internationaal bekende kunstenaars die hier in Egmond samen hun zwart/wit werk tonen. Kleur of geen kleur. Rolf Forster doet er een gekleurd streepje bij. U kunt het zien en toelichting krijgen in de galerie.

  1. Getulio Alviani, in 1939 te Udine geboren. Hij is vooral  bekend geworden door zijn constructieve en ruimtelijke aluminiumwerken waar hij eind jaren ’50 mee begonnen is.
    Hij nam o.a. deel aan het Symposium Gorinchem 1974 met zijn “spiegelhuisje”Hommage aan Mondriaan”, 420x420x210 cm.h., opgebouwd met duroxblokken, een isolatielaag en iedere muur een andere primaire kleur:rood-geel-blauw-zwart. In het midden 9 draaibare hoekspiegels, 3x3 m., waarin de wanden gereflecteerd worden. Drie jaar geleden werd, tijdens zijn expositie in het Mondriaanhuis in Amersfoort, het huisje opnieuw getoond.
    Sinds 1965 maakt hij veel ruimtelijke objecten en environments. Zijn latere werk is veelal acryl op doek. Hij gebruikt vaak felle kleuren zoals in zijn serie doeken “veelhoek met progressieve kanten in een cirkel ingedeeld.” Deze serie werd drie jaar geleden hier in de galerie getoond. We laten nu enkele aluminiumwerken en grafiek zien. Hij is internationaal bekend en zijn werk is in vele musea aanwezig.
     
  2. Jean Mauboulès, in 1943 te Poey de Lescar, Pyr. Atlantique (Fr.) geboren, woont en werkt in Zwitserland. In voorgaande exposities stelde hij zijn beelden en daarna een keer zijn papierwerkten toon. Nu zien wij zijn wandobjecten. Hij werd bekend door zijn objecten van ijzer en glas.De laatste jaren gebruikt hij geen glas, maar staaldraad waarmee hij ruimtelijke vrijstaandetekeningen maakt. Je ziet de contouren die ondanks het subtiele materiaal kracht uitstralen.Hij gaat uit van het geometrische lineaire. Zijn werken zijn vaak strak en recht van vorm, maar ook ronde gedraaide vormen vinden we in zijn werk terug. In al zijn werk is echter het concept leeg en vol, vorm en contravorm dynamisch aanwezig.  Op nr. 5 zijn er enkele beelden van hem te zien. Een internationaal bekende kunstenaar, zijn werk is in vele musea en privé-collecties aanwezig.
     
  3. Henk van Gerner, in 1942 te Zwollerkerspel geboren, woont en werkt in Julianadorp. Hij zoekt naar de grenzen van evenwicht. Als de vormen in zijn werk een suggestie van beweging oproepen, heeft de beweging nooit één richting. Er is altijd een beweging en tegenbeweging. Hij gebruikt geometrische vormen om beelden en ervaringen uit zijn innerlijke wereld vorm te geven. Driehoeken, vierkanten en cirkels. In zijn vroegere werk waren het meer de driehoeken en in zijn nieuwe schilderijen zijn het de cirkels.
    Zijn doeken bestaan uit open en gesloten cirkels en wisselend in kleurcombinaties. Het zien zelf, het waarnemingsproces, is zijn belangrijkste thema. Vormen, composities en kleuren zijn zo toegepast dat een eenduidige ervaring door de beschouwer niet mogelijk is. Het geziene probeert zich steeds weer daaraan te onttrekken. Kleur en lijn stellen gelijke eisen aan het oog en de beschouwer moet zijn perceptie steeds bijstellen en onderzoeken. Het zien, de zintuiglijke ervaring van de werkelijkheid, wordt tot een belevenis die men zelf moet interpreteren en die wezenlijk afhangt van de activiteit en het standpunt van de beschouwer.
     
  4. Enrico Castellani, Italiaanse kunstenaar in 1930 te Castelmassa (It.) geboren, woont en werkt in Celleno (Viterbo It). Hij is internationaal beroemd en ook in de Nederlandse kunstwereld geen onbekende. In 1959 richtte hij in Milaan samen met Piero Manzoni het tijdschrift “Azimuth”op. Hij maakt deel uit van de Zero-groep  en in 1962 nam hij deel aan de tentoonstelling NUL (Zero) in het Stedelijk Museum te Amsterdam. Eveneens in 1965 samen met Manzoni, Schoonhoven, Henk Peeters etc. nam hij deel aan de expositie NUL “negentienhonderdvijfenzestig”.
    Castellani is vooral geïnteresseerd in de verhouding tussen licht, ruimte en tijd. Hij modelleert zijn doeken en creëert een ritme van vol en leeg, dat tot in het oneindige kan doorgaan: een geometrisch ritme, dat de energie en de spanning in zijn werk beheerst. Het is een spel van licht, lijnen en schaduw, van tijd en ruimte, maar ook van stilte. Ieder werk heeft zijn eigen tijd, zijn eigen dimensie en spirituele meditatie. Zijn werken zijn nooit ingelijst, zodat de oneindige monochrome ritmes van zijn ruimtelijke oppervlakken als muziek bezit van de ruimte kunnen nemen. ( uit voorzorg voor eventuele beschadiging hebben wij de tekeningen wel ingelijst.)
     
  5. Rolf Forster, in 1938 te Dussnang (Zw.) geboren, woont en werkt in Hemishofen (Zw.). Zijn werk heeft met licht, ruimte en transparantie te maken. Hij werkt met acrylverf op hout en maakt een witte of zwarte ondergrond.(Kleur en geen kleur). Vervolgens brengt hij een minimaal lijnenspel in reliëf aan en een groter lijnenspel als vlakverdeling. Hierbij gebruikt hij wel kleur. Deze lijnen waren verticaal, in zijn laatste werk zijn deze horizontaal. De ervaring van rust en stilte wordt door het ritmische lijnenspel bepaald. Naar gelang licht en schaduw op het werk vallen en vanuit welke hoek het werk wordt bekeken is bepalend voor de waarneming van het werk. Zijn optische schilderijen werken als een muzikale compositie en  krijgen een geluidloos, zwevend karakter.
     
  6. Albert Rubens, in 1944 te Tielt (België) geboren, woont en werkt in Gent.
    Elk werk is de geometrische verwezenlijking van een langdurig denkprocédé. Tussen de allereerste visuele notie (het concept) en het uiteindelijke resultaat (in de vorm van een tekening, een schilderij of een sculpturaal werk) vindt het gehele proces plaats waarin de mogelijkheden van het concept consequent worden onderzocht en visueel geformuleerd. Begonnen vanuit het platte vlak koos de kunstenaar vanaf 1965 voor de kubus als uitvalsbasis, wat meteen ook de stap naar het driedimensionale inhield. Albert Rubens koppelde veranderingen aan nieuwe materialen zoals hout, staal of grantiet. Deze keer tonen we zijn tekeningen en enkele kleine houtsculpturen. Albert Rubens , een internationale kunstenaar, zijn werk is in vele collecties en musea vertegenwoordigd.
     
  7. Anneke Klein Kranenbarg, geboren in 1961 te Krommenie, woont en werkt in Zaandam.
    Haar werk nodigt uit tot kijken. Kijken is zo primair, dat visuele waarneming zo vanzelfsprekend kan zijn, dat de mens zich er niet meer van bewust is. Die vanzelfsprekendheid wil zij in haar werk doorbreken. In haar constructies onderzoekt zij basisvormen, vaak een kubus of een rechthoek. Er komt een nieuwe vorm. Het materiaal dat zij hiervoor gebruikt zijn twee transparante plexiglasplaten, gevat in een brede blankhouten profiel en zwarte draden. De draden spant zij zowel op de plaat aan de voorzijde als ook op die aan de achterzijde en in de ruimte ertussen. Als de kijker zich langs haar werk beweegt, lijkt het werk te veranderen. Lijnen en vlakken schuiven over elkaar heen. Zij verenigt schijnbare tegenstellingen in haar werk. De samenhang tussen twee- en driedimensionaliteit, eenvoud en complexiteit zorgt voor een bijzondere visuele spanning in haar werk. Zij exposeert zowel in binnen- als buitenland en haar werk is in vele collecties aanwezig
     
  8. Tjeerd Alkema, geboren in 1942 te Harlingen woont en werkt in Frankrijk. Zijn werken laten de veranderlijkheid van het perspectief zien als een resultante van de beweging. De kunstenaar (broer van de componist Henk Alkema) laat in zijn werk de frictie zien tussen een constructie en de waarneming daarvan, vanuit wisselende gezichtspunten. Wie langs zijn beelden loopt ziet de vorm stilaan veranderen en opeens een vertrouwde gedaante aannemen die je niet voor mogelijk had gehouden. Een trapezium kan plotseling een vierkant zijn. Gezien vanuit  een bepaalde plaats in de ruimte, kan het beeld herkend worden als een eenvoudige meetkundige vorm of een simpel object (een doosje bv.) Door van standpunt te wijzigen verdwijnt deze illusie geleidelijk om plaats te maken voor de beschouwing van de constructieve elementen, die de illusie schept. Telkens weer lijkt zijn werk te zeggen:”Kijk het standpunt in de wereld, is het beeld van de wereld.”
    Hij gebruikt hout, polyester en verf als materiaal voor zijn beelden.    
    Hij neemt deel aan vele internationale exposities en zijn werk is in meerdere collecties en musea ( o.a. in Frankrijk) aanwezig.
     
  9. Kees van der Woude, in 1948 te Achttienhoven geboren. Hij doorliep in de periode 1965-1970 de Steenhouwersschool en voltooide de opleiding aan de Akademie Artubus. In dezelfde periode liep hij stage bijde beeldhouwer Jeannot Burgi, voor wie hij in opdracht van de Gemeente Utrecht, een grootr aantal lantaarnconsoles hakte. Deze zijn geplaatst aan de Nieuwe Gracht in Utrecht. In 1984 won hij de Joh.B.Kerkhofprijs. zijn werk is in meerdere particulieren verzamelingen aanwezig. Hij heeft een voorliefde voor harde steensoorten die hij in het hele proces alleen met de hand bewerkt. De natuur is in zijn werk als inspiratiebron terug te vinden. Vooral vormen van bv. Zaaddozen en schelpen boeien hem door hun functionele en elementaire vorm die in de loop van de evolutie als meest doelmatig zijn ontstaan. Deze vormen kenmerken zich door een bepaalde spanning. De beelden zijn van grote eenvoud, maar een eenvoud die gepaatd gaat met kracht. Ontroerend in hun eenvoud, weerbaar door hun kracht.  Door de spanning in de vlakken weet hij een  nagenoeg volmaakt evenwicht te bereiken tussen vorm en inhoud.
     

 

 

 

(klik voor vergroting)